Ocena formalno-językowa pracy dyplomowej

Oceniane są: poprawność stosowanego języka, interpunkcji i zgodność z regułami grama­tyki i ortografii języka polskiego. W tej dziedzinie nie może być żadnej taryfy ulgowej – w szczególności błędy ortograficzne i gramatyczne mogą dyskwalifikować pracę. Na autorze (autorce) spoczywa obowiązek dokonania korekty, co w dobie stosowania procesorów tekstu jest stosunkowo łatwe – stąd tak ostro przestrzegane jest to kryterium. Ważne jest także, by unikać takich błędów formalnych, jak umieszczanie opisu tabel czy rysunku na innej stronie niż tabela i rysunek, samotne pozostawianie na dole strony tytułu podrozdziału czy wreszcie tzw. “wdów i sierot” – ostatnich słów akapitu pozostawionych na prawie pustej stronie.

Ocenia się także, czy praca zawiera prawidłowo sporządzone spis treści, spis tabel, rysunków i tabel oraz załączników (np. oryginały materiałów czy obiektów opisywanych w pracy, instrukcje użyte w badaniach, schemat aparatury, wyniki surowe, wydruki analiz statystycznych itp). Często błędy formalne mogą znacząco obniżyć ocenę dobrej merytorycznie pracy magisterskiej.

Charakter pracy promocyjnej (dyplomowej, magisterskiej)

Praca dyplomowa (licencjacka) może mieć charakter:

  • analizy wybranego obszaru działalności gospodarczej (produkcyjnej, usługowej itp.,)
  • biznes planu,
  • raportu z badań (na przykład ankietowych),
  • projektu – odnośnie praktycznego rozwiązania problemu działania przedsiębiorstw, instytucji itp.

Praca magisterska może mieć charakter:

  • systematyzujący – w zakresie poglądów odnośnie danego obszaru wiedzy lub działania podmiotów gospodarczych i instytucji,
  • badawczy – wykrywaj ąc nowe zależności, nowe aspekty zjawisk ekonomicznych, prawnych, socjologicznych itd.,
  • projektu – odnośnie proponowania nowych rozwiązań praktycznych.

FORMA PRACY DYPLOMOWEJ/MAGISTERSKIEJ

  1. Strona tytułowa – w załączeniu. Tytuł pracy dużymi (drukowanymi) literami wypośrodkowany. Strony tytułowej nie numerujemy, ale uwzględniamy ją przy numeracji dalszych stron.
  2. Kolejność stron pracy:
    1. Spis treści;
    2. Wstęp;
    3. Część podstawowa pracy podzielona na rozdziały. Każdy rozdział rozpoczynamy od nowej strony, natomiast wewnątrz rozdziałów nie zostawiamy pustych miejsc (nie dopisanych do końca stron);
    4. Podsumowanie (zakończenie, wnioski) – rozpoczynamy na nowej stronie;
    5. Bibliografia (rozpoczynamy na nowej stronie) w następującej kolejności:
      • Pozycje książkowe;
      • Artykuły z czasopism;
      • Akty prawne (jeżeli były wykorzystywane);
      • Inne źródła (np.: materiały statystyczne, raporty, sprawozdania, adresy internetowe itp.).
    6. Spis tabel, spis wykresów, spis rysunków, spis załączników –spis tabel rozpoczynamy na nowej stronie, pozostałe piszemy w sposób ciągły;
    7. Załączniki;
    8. Oświadczenie, że praca została napisana samodzielnie – wzór w załączeniu.
  3. Zasady normalizacji tekstu:
    • Tekst podstawowy: Czcionka Times New Roman, Standardowy 12 pt., odstępy między wierszami 1,5.
    • Słowo Rozdział I (II, III) oraz TYTUŁ ROZDZIAŁU piszemy czcionką pogrubioną 18 pt., wyśrodkując je (bez podkreśleń).
    • Tytuły podrozdziałów piszemy czcionką 15pt. i numerujemy je kolejno (np.: 1, 2, …). Tytuły punktów
      i ewentualnie podpunktów piszemy czcionką 13pt. i numerujemy je (np.: 1.1., 1.2., 1.3., … ewentualnie 1.1.1., 1.1.2., …). W obu przypadkach nie stosujemy podkreśleń.
    • W zależności od potrzeb w tekście podstawowym stosować można podkreślenia, pogrubienia, kursywę – celu podkreślenia znaczenia określonych pojęć, klasyfikacji itp.
    • Tytuł tabel, rysunków, wykresów, piszemy tekstem pogrubionym 13 pt. – obowiązuje ich numeracja ciągła dla całej pracy. Pod tabelą, rysunkiem, wykresem umieszczamy źródło (czcionka 11 pt.).
    • Przypisy i odnośniki umieszczamy na dole każdej strony – obowiązuje numeracja ciągła dla całej pracy.
    • Marginesy: lewy 3 cm, prawy 2 cm, górny 2,5 cm, dolny 2,5 cm.
    • Numeracja stron w prawym dolnym rogu.
  4. Przypisy: Zarówno dosłowne cytowanie, jak też powoływanie się na cudze myśli własnymi słowami musi być udokumentowane – w przeciwnym przypadku mamy do czynienia z plagiatem. Nie można dosłownie przepisywać całych partii cytowanych publikacji, należy pisać własnymi słowami starając się korzystać z kilku pozycji traktujących o tym samym problemie. W przypadku powołania się po raz pierwszy na określoną publikację w odnośniku podajemy pełny jej opis bibliograficzny wraz z numerem strony, przy kolejnych powołaniach się na ta publikację obowiązuje forma skrócona.
  5. UWAGA!!!!!

Prace magisterskie/licencjackie/inżynierskie należy składać w dziekanacie 4 tygodnie przed wyznaczonym terminem obrony. Pracy nie należy oprawiać, kartki z pracą należy przedziurkować i przewiązać sznurkiem naturalnym (do pobrania w dziekanacie), spakować w teczkę. Praca musi być podpisana przez promotora na stronie tytułowej oraz drukowana dwustronnie: 2 strony na arkusz (plik/drukuj/2 strony na arkusz) Składamy również:

  • indeks
  • Oświadczenie o samodzielności pisania pracy (należy dołączyć jako ostatnia strona w pracy + jedno luzem )
  • zdjęcia 5 szt. podpisane na odwrocie imię, nazwisko i numer albumu (format 4,5 x 6,5 cm)
  • płytę z wersją pracy w formacie Word i w Pdf opisaną imieniem, nazwiskiem, numerem albumu i tytułem pracy oraz umieszczoną w papierowej kopercie
  • kartę obiegową
  • legitymację podpisaną przez studenta
  • zaświadczenie o odbytych praktykach

Numeracja rozdziałów, punktów i podpunktów, rozmieszczenie ich tytułów

W numeracji poszczególnych składników prac magisterskich i licencjackich używane są liczby arabskie. Rozdziały zaczynają się od nowej strony. Numery rozdziałów (Rozdział 1, Rozdział 2, itd.) są nad ich tytułami, jedne i drugie są wyśrodkowane.

Podrozdziały można wprowadzać wtedy, gdy w danym rozdziale będą co najmniej dwa podrozdziały, podobnie jest z punktami jako mniejszymi jednostkami w podrozdziale.

Podrozdziały mają numerację w postaci dwu cyfr przedzielonych kropką (np. 1.1; 1.2; 2.1; 2.2 itd.). Pierwsza liczba wskazuje rozdział, druga wskazuje numer porządkowy podrozdziału.

Punkty mają numerację w postaci trzech cyfr przedzielonych kropkami (np. 1.1.1; 1.1.2; 1.2.1; 1.2.2, itd.) Pierwsza liczba wskazuje rozdział, druga wskazuje numer porządkowy podrozdziału, trzecia numer porządkowy punktu.

Po numerach rozdziałów, podrozdziałów i punktów nie stawiamy kropki, podobnie jak po ich tytułach. Tytuł danego podrozdziału i punktu zamieszczamy w tej samej linijce co jego numer.

Oznaczenia podrozdziałów i punktów (tzn. ich numery i tytuły) są wyśrodkowane.

Wymogi redakcyjne przy pisaniu pracy magisterskiej

  1. Praca dostarczana do Dziekanatu ma formę wydruku oprawionego w miękką oprawę z przezroczystą przednią częścią okładki umożliwiającą odczytanie strony tytułowej (sposób zszycia uniemożliwiający wymianę kart).
  2. Kartki w pracy dostarczanej do Dziekanatu z przeznaczeniem do archiwum powinny być zapisane dwustronnie w formacie A4. W egzemplarzach przeznaczonych dla promotora i recenzenta obowiązuje druk jednostronny.
  3. Praca powinna być napisana w edytorze tekstu czcionką Times New Roman o rozmiarze „12”, przypisy ,,10”. Do całego tekstu pracy stosuje się justowanie (wyrównanie tekstu do obu marginesów).
  4. Rozłożenie tekstu na stronie powinno uwzględniać:
  • odpowiednie marginesy: górny, dolny i zewnętrzny po 2,5 cm (wewnętrzny 3,5 cm),
  • odstępy między wierszami – 1,5,
  • akapity dla wyróżnienia nowych sekwencji poruszanych w tekście (wcięcie akapitu 1,25).
  1. Każdy nowy rozdział pracy (i inna część pracy równa rozdziałowi, np. wstęp i zakończenie) powinien rozpoczynać się od nowej strony.
  2. Do numeracji i tytułów rozdziałów stosuje się czcionkę pogrubioną 14 pkt, do numeracji oraz tytułów podrozdziałów czcionkę pogrubioną 13 pkt. Nie należy stawiać kropek na końcu tytułów rozdziałów i podrozdziałów.
  3. Wszystkie strony są ponumerowane (numeracja stron w stopce wyrównana do prawej, czcionka o rozmiarze 12 pkt., nie umieszcza się numeru na pierwszej stronie – stronie tytułowej i drugiej – strona z oświadczeniami promotora i autora pracy – dotyczy wyłącznie egzemplarza do archiwum).
  4. Do tytułów tabel, wzorów, rysunków, schematów, itp. stosuje się czcionkę Times New Roman 12 pkt. pogrubiony, numerowanie automatyczne przez całą pracę; bez kropek po tytułach.
  5. Cudzysłów stosuje się głównie przy:
  • dosłownym cytowaniu tekstu,
  • pisaniu nazw czasopism.
  1. Tytuły cytowanych publikacji (książek, aktów prawnych i in.) oraz terminów obcojęzycznych należy pisać kursywą.
  2. W pracy powinny być stosowane formy bezosobowe wypowiedzi (np. przedstawiono), tryb bierny (został przedstawiony) oraz wypowiedzi w 3. osobie liczby pojedynczej i mnogiej (bank stosuje, klienci wybierają), nie należy stosować formy 1. osoby liczby pojedynczej lub mnogiej (formy wynikającej z utożsamiania się dyplomanta z analizowanym przedmiotem).
  3. Wyliczenia krótkie kończy się przecinkami i na końcu kropką, wyliczenia dłuższe w formie zdań średnikami albo kropkami i kończy kropką. Stosuje się jednolitą zasadę punktowania i numerowania.
  4. W przypadku, gdy na końcu wiersza znajdzie się spójnik lub przyimek (np. i, w, itd.), należy go przenieść do następnego wiersza.
  5. Praca dyplomowa musi być napisana poprawnym językiem, bez błędów stylistycznych, frazeologicznych, ortograficznych czy interpunkcyjnych.

Opis bibliograficzny artykułu z czasopisma/wydawnictwa ciągłego

Przy opisie artykułu z czasopisma/wydawnictwa ciągłego należy wziąć pod uwagę następujące informacje:

nazwisko i imię autora artykułu. Tytuł artykułu. Tytuł wydawnictwa ciągłego [typ nośnika]. Wydanie. Rok, numer zeszytu. Data aktualizacji [data dostępu]. Lokalizacja w obrębie dokumentu macierzystego. Warunki dostępu. ISSN.

[23] Huczek M., Socha I., Marketing wewnętrzny czynnikiem poprawy efektywności pracy biblioteki. Biuletyn EBIB [on-line]. 2002, nr 3 [dostęp 12 listopada 2008]. Dostępny w World Wide Web: http://…..php. ISSN 1507-7187.

Ważne: w tekście głównym znak odsyłacza (znak graficzny, odsyłający do przypisu, np. cyfra, gwiazdka) stawia się zawsze przed znakiem interpunkcyjnym, bez użycia spacji. Każdy przypis powinien kończyć się kropką.

Uwagi odnośnie układu i formatu pracy dyplomowej

Rozdziałem nr 1 jest „Wstęp”, w którym Autor pracy dyplomowej charakteryzuje zwięźle znaczenie tematyki i podkreśla jej aktualność. Wprowadzając do niej powołuje się na odpowiednie pozycje literatury oraz przedstawia własne przemyślenia (podrozdz. 1.1 „Wprowadzenie”, zalecana objętość 1÷2 stron). W podrozdziale następnym przedstawia zwięźle cel i tezę pracy (podrozdz. 1.2 „Cel i teza pracy”, zalecana objętość 1strona) oraz opisuje zwięźle zawartość pracy (porozdz. 1.3 „Zawartość pracy”, zalecana objętość 1÷2 stron). Tytuły rozdziałów o kolejnych numerach można wyróżnić czcionką pogrubioną (bold), tytuły podrozdziałów o numerach 1.1, 1.2, … 2.1, 2.2, … pisze się czcionką pogrubioną i pochyloną, a ewentualnie zastosowane tytuły tekstu przy głębszym podziale tekstu o numerach 2.1.1, 2.1.2, … można wyróżnić pisząc je czcionką pochyłą (italic). Liczba rozdziałów mieści się zwykle w przedziale 5÷7 łącznie z rozdziałem „Wnioski końcowe”.

Tekst pracy pisze się za pomocą edytora „Word for Windows” na papierze formatu A4, przy zachowaniu marginesów dostosowanych do formy wydruku i oprawy pracy. Suma marginesów na formacie papieru A4 (297 x 210 mm): lewego i prawego wynosi 5 cm (np. lewy 3 cm, a prawy 2 cm), a także górnego i dolnego wynosi 5 cm (np. górny 2,5 cm i dolny 2,5 cm). Podczas pisania tekstu używa się najczęściej czcionkę Times New Roman 12 pkt. lub Arial 11 pkt. Tekst powinien być wyrównany dwustronnie (do lewej i prawej linii kolumny tekstu).

Pierwszy fragment kolejnych rozdziałów i podrozdziałów można pisać bez wcięcia. W następnych fragmentach tekstu (paragrafy) stosujemy akapit, np. 0.5 cm lub 0,75 cm, ewentualnie 1 cm konsekwentnie w całej pracy. Zaleca się stosować odstęp między wierszami 1,5 linii. Objętość pracy magisterskiej mieści się zwykle w przedziale 80-120 stron, a pracę dyplomową drukuje się jednostronnie. Pracę oddawaną do Dziekanatu zaleca się drukować dwustronnie (mniejsza objętość do przechowywania w archiwum). Liczba wymaganych egzemplarzy pracy dyplomowej wynosi 4 (1 egz. do Dziekanatu, 1 egz. autorski, 1 egz. dla opiekuna-recenzenta i 1 egz. dla recenzenta).

Tekst pracy poprzedza spis treści. Zalecane jest stosowanie za spisem treści wykazu przyjętych oznaczeń i/lub akronimów, co znacznie ułatwia czytanie pracy. Dotyczy to zwłaszcza prac teoretycznych, zawierających liczne wzory oraz prac odwołujących się do licznych skrótów firm, rozwiązań technologicznych itp.

Dyskusja w pracy magisterskiej

Ten rozdział, składający się zwykle z kilku podrozdziałów, jest najtrudniejszy do napisania

Dyskusja jest swobodną częścią pracy, w której autor formułuje swój punkt widzenia, uzasadnia wnioski i przedstawia własną interpretację. Jest to zwykle najciekawsza część pracy.

W dyskusji autor może się wykazać wiedzą, krytycyzmem, inwencją i samodzielnością.

Dyskusja powinna zawierać:

  1. Krytyczną ocenę uzyskanych rezultatów (czy są wystarczające, czy powtarzalne, czy unikalne)
  2. Omówienie i interpretację wyników (bez ich powtarzania)
  3. Porównania z literaturą
  4. Sugestie przyszłych badań i zagadnienia (zdaniem autora) nierozpoznane oraz problemowe i dyskusyjne
  5. Ewentualne WNIOSKI

Budowa tabel i wykresów

  1. Tabela składa się z tytułu, makiety i objaśnień.
  2. Tytuł powinien znajdować się nad tabelą, zwięźle określać zawartość danej tabeli i obejmować wszystkie cechy stałe prezentowanej zbiorowości, a więc informować, kto lub co jest prezentowane (np.: Pracujący), gdzie (np. w województwie kujawsko-pomorskim) i kiedy (np.: w latach 1999-2002), a także według wariantów jakich cech (np.: według płci). Pod tytułem podaje się często jednostkę miary ( np.: w tys. osób, w mln zł, w %).
  1. Makieta tabeli składa się z wierszy i kolumn. Na przecięciu wierszy i kolumn powstają pola tabeli, które powinny być wypełnione liczbami, a jeżeli jest to niemożliwe – znakami umownymi. Powszechnie stosowane znaki umowne:

kreska (-) oznacza, że zjawisko nie występuje, zero (0) oznacza, że zjawisko występuje w niewielkich ilościach, mniejszych niż pół jednostki miary przyjętej do wyrażania jego rozmiarów, kropka (.) oznacza brak informacji o danym zjawisku bądź też że posiadane informacje są niewiarygodne, krzyżyk (x) oznacza, że wypełnienie danego pola było ze względu na układ tabeli niemożliwe lub niecelowe, (w tym:) oznacza, że nie podaje się wszystkich składników prezentowanej sumy ogólnej.

  1. W objaśnieniach podaje się – jeżeli to konieczne – informacje o sposobie pomiaru, agregacji, porównywalności w czasie itp. oraz zawsze o źródle (źródłach) danych zamieszczonych w tabeli

(Źródło:………).

  1. Ilustracja (schemat, wykres, fotografia, mapa, plan, rysunek) powinna być zaopatrzona w tytuł (pod ilustracją) oraz informacje o źródle.
  1. Wykres jest rodzajem ilustracji i składa się z tytułu, pola i objaśnień.
  2. Tytuł powinien znajdować się pod wykresem i zawierać te same informacje co tytuł tabeli. Pole obejmuje graficzny obraz zjawiska. O polu wykresu decyduje typ wykresu, który powinien być dostosowany do rodzaju prezentowanych zjawisk i celu prezentacji. Każdy wykres musi być oparty na pewnej skali dostosowanej do celu prezentacji. W uzasadnionych przypadkach skala wykresu może zostać przerwana.

Objaśnienia zawierają legendę oraz, podobnie jak w tabeli, inne niezbędne informacje i zawsze źródło danych będących podstawą sporządzenia wykresu.

  1. Tabele oraz ilustracje (wykresy, schematy itp.) są numerowane narastająco (Tabela 1, Tabela 2…; Wykres 1, Wykres 2…; Fot. 1, Fot. 2…) lub z uwzględnieniem w pierwszej kolejności numeru rozdziału, z którego pochodzi tabela/ilustracja, w drugiej zaś kolejny porządkowy numer tabeli/ilustracji (Tabela 1.1.).